«تدبیر و امیدِ» زمامداران نظام: مردم مشکلات را تحمل کنند تا آنها دوام بیاورند!
-معاون پارلمانی حسن روحانی: آمریکا در تحریمها از دولتها عبور کرده و مستقیم با شرکتها، بانکها و مؤسسات تماس میگیرد تا با ایران قطع ارتباط کنند.
- نماینده ولی فقیه در سپاه: غرب بهدنبال تغییر مطالبات و تفکرات و محاسبات مردم و مسئولان است و متأسفانه در بخشی پیشروی کرده.
- روز چهارشنبه، هشتم اسفند، کسبه بازار علاءالدین تهران بار دیگر اعتصاب کردند.
- در روزهای اخیر کارگران نیروگاه گلگهر سیرجان، کشاورزان نقده، کارکنان راهآهن تبریز، کارگران بومی عسلویه، کارگران کارخانه روغن نباتی گلنار کرمان، کارگران نگهداری راهآهن کرج، کارگران شهرداری بروجرد، کارگران بازنشسته نیشکر هفت تپه و…دست به اعتصاب و اعتراض زدند.
- نظام به خوبی آگاه است برای بقای خود به «مردم» نیاز دارد، البته نه به ابتکار و فعالیت آنها به عنوان سرمایه اجتماعی بلکه به سکوت و یا بیتفاوتی و تحمل آنها در برابر کوهی از مشکلات معیشتی و اقتصادی، که نظام آن را «مقاومت» قلمداد میکند.
(+ویدئو) اخیرا حسینعلی امیری معاون پارلمانی حسن روحانی در مورد شرایط جمهوری اسلامی و تحریمها حرفهای قابل تأملی زده است که اخبار و گزارشها دربارهی ماجرای استعفای اینستاگرامی محمدجواد ظریف روی آن سایه انداخت و چندان بازتاب پیدا نکرد.
امیری، هفتم اسفند، به دیدار آیتالله علی شفیعی نماینده خوزستان در مجلس خبرگان رفته و گفته، «آمریکا در بحث تحریمها از دولتها عبور کرده است و در شرایط فعلی به صورت مستقیم با شرکتها، بانکها و مؤسسات تماس میگیرد تا با ایران مراوده نداشته باشند و قطع ارتباط کنند.»
او در ادامه تاکید کرده، «البته با وجود مقاومت مردم، آمریکا هنوز در تحریمها به اهداف خود نرسیده است و امیدواریم به زودی با همراهی مردم از همه شرایط سخت فعلی عبور کنیم. البته دولت به تنهایی قادر به عبور از گردنه سخت تحریمها نیست و در این میان نیاز به همراهی و همدلی مردم و همه مسئولان وجود دارد.»
قاضی حسینعلی امیری که دادستانی انقلاب در چند استان را در کارنامه خود دارد و چند سال هم مستشار دیوانعالی کشور بوده و در قوه قضاییه نفوذ زیادی دارد در دوره صادق آملی لاریجانی به عنوان عضو حقوقدان شورای نگهبان انتخاب شد. وی از ولایتمداران محافظهکاری است که در امور قضایی بسیار مورد اعتماد نظام و رهبری آن است. حسن روحانی با آگاهی از سوابق امیری او را به عنوان سپر بلا در مقابل حملات رقبای جناحی به کابینه آورد تا همزمان بتواند از اعتبارش میان اصولگرایان و تندروها برای پیشبرد سیاستهای دولت استفاده کند. همان سیاستی که سبب شد عباس عراقچی معاون وزارت خارجه دولت احمدینژاد، در دولت یازدهم نیز معاون محمدجواد ظریف وزیر خارجهی روحانی شود.
اعتراف به تنگنایی که نظام در آن گرفتار شده از زبان فردی همچون حسینعلی امیری با چنین سابقهای، و همچنین ادعای اینکه «مقاومت مردم» سبب شده آمریکا به اهداف خود در تحریمها نرسد و تاکید بر اینکه دولت بدون همراهی مردم نمیتواند از این گردنه سخت عبور کند، بر اهمیت این اظهارات میافزاید. اما آیا امیری همه واقعیت را به آیتالله شفیعی گفته است؟ پاسخ منفی است.
چهارشنبه نهم اسفند، عبدالله حاجیصادقی نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران در سخنانی هشدار داده «دشمن به دنبال خاموش کردن موتور انقلاب اسلامی است.» وی همچنین گفته «غرب به دنبال تغییر مطالبات مردم و ذهن و تفکرات و محاسبات مردم و مسئولان است و متأسفانه در بخشی پیشروی کرده است.»
از اظهار نظرهای این دو مقام بلندپایه پیداست که نظام به خوبی آگاه است برای بقای خود به «مردم» نیاز دارد، البته نه به ابتکار و فعالیت آنها به عنوان سرمایه اجتماعی بلکه به سکوت و یا بیتفاوتی و تحمل آنها در برابر کوهی از مشکلات معیشتی و اقتصادی، که نظام آن را «مقاومت» قلمداد میکند. عامل این شرایط اما ناکارآمدی جمهوری اسلامی در تمام حوزهها و دزدیها و غارتهای مسئولان و اطرافیانشان است به اضافه تحریمهایی که مشکلات را تشدید کرده که البته علت آن نیز عملکرد نظام است.
تمام نگرانی جمهوری اسلامی اکنون در گسترش اعتراضات و نارضایتیهای اجتماعی به خیابانهاست و آنطور که پیداست آن را ملاک و دماسنج خود قرار داده است. سعید لیلاز اقتصاددان نظام و عضو حزب کارگزاران، مدتی قبلعنوان کرده بود دلیل آنکه صدای کسی در نمیآید این است که مردم معتقدند تغییر باید از درون نظام صورت گیرد! اوایل بهمنماه بیژن زنگنه نیز در پاسخ به این پرسش که افزایش قیمت سوخت تا چه میزان منطقی خواهد بود، گفت، «تا میزانی که مردم تحمل کنند!»
اعتراضات سراسری مردم کف خیابان که از دیماه ۱۳۹۶ آغاز شد گرچه با سرکوب شدید مواجه شد اما ادامه پیدا کرد و تیرماه سال ۱۳۹۷ به تهران رسید. آغاز اعتراضات خیابانی در تهران از پاساژ علاءالدین در بازار و بورس موبایل و لوازم الکترونیک بود. اعتصاب و اعتراض خیلی زود به بازار بزرگ تهران رسید و در نهایت به یکی از بزرگترین تظاهرات ضدحکومتی در سالهای گذشته منجر شد و به مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی گسترش یافت و در روزهای بعد از آن دامنهاش به استادیومهای فوتبال کشیده شد.
برخورد حکومت با شهروندانی که در اوج تنگدستی با زحمت در پی اندکی درآمد هستند بسیار توهینآمیز است. تحقیر و ضرب و جرح دستفروشان توسط ماموران شهرداری از جمله برخوردهای زشت عوامل نظام با قشرهای زحمتکش است.
حدود دو ماه است بعد از پایان گرفتن چند هفته اعتصاب کامیونداران و تظاهرات گسترده کارگران هفت تپه و شرکت ملی فولاد در خوزستان اعتراضات خیابانی گسترده در ایران اتفاق نیفتاده است اما تجمعات پراکنده کارگری، اعتراضات مالباختگان موسسات مالی، چند تجمع از فرهنگیان و بازنشستهها و همینطور اعتراض کشاورزان و بازاریان در چند شهر همچنان ادامه دارد.
اینکه علی خامنهای و به پیروی از او دیگر کارگزاران نظام در مورد «فتنه ۹۸» هشدار میدهند به این دلیل است که آگاهاند اعتراضات خیابانی در ایران آتش زیر خاکستر است و پیشبینی آنها این است که از ماههای ابتدایی سال آینده آغاز خواهد شد.
در روزهای اخیر نشانههای آغاز دور تازهای از ناآرامیهای اجتماعی و اعتراضات خیابانی آشکار شده است. سهشنبه هفتم اسفند صدها بازنشسته کشوری و لشکری در مقابل مجلس شورای اسلامی تظاهرات کردند و علیه دزدی و اختلاس و ظلم شعار دادند و خواستار آزادی کارگران و معلمان زندانی شدند. آنها، یکشنبه پنج اسفند، نیز تجمع کردند اما شمار معترضان در روز دوم بسیار تندتر بود.
روز چهارشنبه، هشتم اسفند، کسبه بازار علاءالدین تهران بار دیگر اعتصاب کردند.
در روزهای اخیر کارگران نیروگاه گلگهر سیرجان، کشاورزان نقده، کارکنان راهآهن تبریز، کارگران بومی عسلویه، کارگران کارخانه روغن نباتی گلنار کرمان، کارگران نگهداری راهآهن کرج، کارگران شهرداری بروجرد، کارگران بازنشسته نیشکر هفت تپه و… دست به اعتصاب و اعتراض زدند که نشان میدهد نارضایتی و اعتراضها به قوت خود باقی است اگرچه یکپارچه نیست.
محمدرضا عارف نماینده مجلس شورای اسلامی و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز اخیراً در سخنانی گفته «آمریکا به دنبال فروپاشی اقتصادی در ایران است، اما در داخل اعتماد مردم است که اگر از دست برود حتماً در مسیر فروپاشی قرار خواهیم گرفت.» در روزهای پایانی سال جیب مردم خالی است. صفهای طولانی مرغ و گوشت دولتی یادآور ایران در دوران جنگ هشت ساله با عراق و همچنین ماههای منتهی به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است و تنها «تدبیر و امید» زمامداران نظام به این است که مردم سختیهایی را که نظام به آنها تحمیل کرده تحمل کنند تا آنها دوام بیاورند!
کیهان لندن
نظرات
ارسال یک نظر